รักวิ้งค์วิ้งค์ที่สุด : Jul 2, 2009

แม่รู้ว่าหนูแกสบี้ตัวเล็กๆ วิ้งค์วิ้งค์ คงจะอ่านไม่ออก
แต่ถ้าหนูอยู่บนสวรรค์ ให้นางฟ้าอ่านให้ฟังนะลูก แต่ถึงยังไงแม่ก็รู้ว่าเราสื่อถึงกันได้
ทุกวันนี้แม่ก็ยังคิดถึงหนูอยู่เสมอนะคะ

วันที่ 1 ก.ค. 2552 เวลาประมาณ 5 โมง
แม่รีบกลับจากเรียน หวังว่ากลับไปที่บ้านแล้วจะไก้เจอ วิ้งค์วิ้งค์ กับลูกๆๆ วิ่งเล่นกันอยู่
แน่นอน เพราะตอนนั้นลูกสาวแม่กำลังจะมีน้อง....
แม่รอคอยมากๆที่จะได้กลับไปเล่นจะลูกสาวแม่
ตอนเช้าแม่เห็นว่าหนูไกล้คลอด เพราะหนูไม่กินอาหารแล้ว คงใกล้คลอด
แต่ในใจแม่ก็เป็ฯห่วงอย่างบอกไม่ถูก กลัวหนูคลอดลูกแล้วจะเจ็บ
ทำไมไม่รู้ ทั้งๆที่หนูก็เคยมีน้องมาแล้ว แต่แม่ก็กังวลอย่างบอกไม่ถูก
แม่เอาหนูมาอุ้ม เดินเล่น จุ๊บหนู ก่อนไปเรียนตอนเช้า...แต่แม่ก็ไม่รู้เลยว่าตอนนั้นแม่จะได้ยินเสียงอ้อน ได้อุ้มหนู เล่นกับหนู เป็นครั้งสุดท้าย....
แม่นึกโมโหตัวเอง ที่ไม่พาหนูไปหาหมอ แม่คิดในใจอยู่ พูดกับพ่อว่าอยากพาหนูไปหาหมอ เพราะไม่มีคนอยู่ที่บ้านเลย กลัวหนูไม่มีคนดูแล แต่แม่ก็ได้แต่พูด แม่แย่มากๆเลย แม่ขอโทษ
แม่รีบออกจากบ้านแต่เช้า เพราะแปดโมงแม่ต้องไปเข้าเรียน วันนั้นเป็นวันพธ แม่ต้องไปเรียน logic กับ math1 ซึ่งเป็นวิชาที่แม่ไม่ถนัดเลย แต่แม่ก็ต้องตั้งใจเรียน เพราะอาจารย์เช็คชื่อ ถ้าเข้าเรียนไม่ครบ ก็ไม่ได้สอบ และถ้าไม่ตั้งใจเรียน ก็อาจจะสอบไม่ผ่าน C และแม่ก็เคยเป็นมาแล้ว
แม่เรียนmath1เสร็จตอนสามโมง เรียนเสร็จแม่ก็รีบกลับมาบ้าน เพื่อจะมาเล่นกับลูก กับหลานแม่ที่คิดว่าจะคลอดวันนั้นแน่นอน รถแอบติดนิดหน่อย แต่พอถึงหน้าปากซอย แม่ก็รีบขึ้นวินมอไซด์ไปหาวิ้งค์วิ้งค์ทันที
ถึงหน้าบ้านปุ๊บ แม่ก็เรียกวิ้งค์วิ้งค์ แต่แม่เห็นหนูหลับอยู่ แม่เลยเรียกอีก ระหว่างนั้น แม่ก็เอื้อมมือไปหยิบกุญแจ่บ้านมาเปิดแระตู
ทันทีที่แม่เปิดประตูเสร็จ แม่ก็รีบวิ่งไปหาหนูที่กรง หนูหลับสนิทอยู่หน้าบ้าน เหมือนทุกวันที่หนูจะมานอนรอแม่หน้าบ้าน รอให้แม่เรียกแล้วหนูก็จะเงยหน้าดมๆอากาศ แล้วร้องหาแม่
แต่วันนี้แม่เรียกหนู เรียกตั้งแต่ยังไม่เปิดประตูบ้าน จนแม่ไปถึงที่กรง หนูก็ไม่สะดุ้งแล้วเงยหน้ามามองแม่เวลาแม่เรียกชื่อลูก แม่เริ่มเห็นว่าผิดสังเกต เอื้อมมือไปจับตัวลูกแล้วเรียก ลูกก็ไม่ขยับเลย จนสุดท้าย แม่ก็รู้ได้ในทันที ว่าหนูจากแม่ไปแล้ว

นาทีนั้นแม่ไม่มีสติ ร้องเรียกลูกเหมือนคนบ้า แม่ตกใจมาก เมื่อเช้าหนูยังเล่นกับแม่อยู่เลย แม่คิดว่ากลับมาจะได้เจอวิ้งวิ้งค์ กับวิ้งวิ้งค์น้อยวิ่งกันอยู่ในกรง แต่แม่กลับต้องมาเจอลูกนอนรอแม่นิ่งๆอยู่หน้าบ้าน .... ที่สำคัญ แม่รับรู้ได้ว่า หนูเพิ่งไปไม่นานนี้เอง ตัวลูกยังอุ่นๆ เหมือนลูกแค่หลับไป
วิ้งค์วิ้งค์รอแม่ใช่มั๊ยลูก ได้ยินเสียงแม่เดินมาหาหนูรึเปล่า???

วิ้งค์วิ้งค์นั่งรอแม่กลับมา จนนาทีสุดท้ายที่ลูกทนไม่ไหว ได้ยินเสียงแม่มา ได้ยินเสียงของแม่ครั้งสุดท้าย แล้วลูกถึงจะไป....แต่แม่ไม่ได้ยินเสียงหนูร้องเรียกแม่เหมือนเคยเลย ไม่ได้เห็นตาใสๆสีแดงของหนูมองแม่ อย่างที่เคยเป็น

แม่ช๊อค ตกใจ และเสียใจ รวมกันทุกสิ่งในเวลาเดียวกัน แม่ทำอะไรไม่ถูก นอกจากจะเอาหนูมากอด เรียกให้ลูกของแม่ตื่น แล้วโทรหาพ่อให้รีบกลับบ้าน
แม่ค่อยๆอุ้มลูกมานั่งบนโซฟา นั่งอย่างหมดแรง เรียกชื่อหนูให้หนูฟื้น แต่หนูก็นอนนิ่งอยู่ในอ้อมกอดของแม่ ไม่กระดิกตัวเลย... วิ้งค์วิ้งค์ ทิ้งแม่ไปอย่างกระทันหัน ไม่ทันได้ร่ำลากันซักคำเดียว
พอพาอมาถึง แม่กับพ่อก็รีบพาหนูไปหาหมอ หวังไว้ในใจ ว่าหนูอาจจะกลับมา ไปถึงที่คลินิค คุณหมอก็ฉีดยากระตุ้นหัวใจ ปั๊มหัวใจให้ลูกฟื้น แม่ร้องเรียกชื้อหนู เผื่อหนูจะได้ยินเสียงแม่แล้วฟื้นขึ้นมา แต่ทำครั้งแล้วครั้งเ่า ลูกของแม่ก็นอนนิ่ง ไม่สะดุ้งมานั่งมองหน้าแม่ แล้วร้องอ้อนแม่อีกแล้ว

คุณหมอรู้ว่าหนูมีลูกเล็กๆอยู่ในท้อง คุณหมอเลยจะช่วยหลานของแม่ออกมา คุณหมอเลยผ่าตัดให้ลูก หมอบอกให้แม่ไปนั่งรอหน้าห้อง แม่นั่งรอลูกอย่างหมดหวัง เพราะแม่รู้ว่าวิ้งค์วิ้งค์จากแม่ไปแล้วจริงๆ แม่ร้องไห้จนไม่มีแรงจะยืน พ่อเลยพาแม่มานั่งรอบนโซฟาในคลินิคหมอ แม่เสียใจ เศร้า ทำอะไรไม่ถูก ในใจก็ได้แต่หวัง ว่าช่วยลูกของวิ้งค์วิ้งค์ได้ก็ยังดี

เวลาผ่านไปไม่นานคุณหมอเรียกพ่อกับแม่ให้เข้าไป แม่กลับยิ่งช๊อกหนักกว่าเก่า เพราะวิ้งค์วิ้งค์น้อยในท้องของหนู ก็จากแม่ไปอีกเช่นกัน ลูกสาวแม่มีลูกมากถึง4ตัว น่ารักทุกตัวเลย แต่ผิดกับที่เคยเป็นตรงที่ ครั้งนี้ ลูกของวิ้งค์วิ้งค์ ไม่ได้วิ่งมาอ้อนแม่ แต่กลับนอนนิ่งๆ เรียงกันอยู่ในกล่อง ที่คุณหมอจัดไว้ให้...

คุณหมอบอกว่า วิ้งค์วิ้งค์ จะคลอดลูก แต่หมดแรง ช๊อคไปซะก่อน เพราะลูกน้อยในท้องวิ้งค์ๆมีหลายตัว แล้วลูกสาวของแม่ก็ไม่ค่อยกินอาหารเลยช่วงนี้ แม่เสียใจมากที่ช่วยลูกของแม่ไว้ไม่ได้...

เวลาที่ผ่านมาที่เราอยู่ด้วยกัน แม่ก็มีลูกที่อยู่เป็นเพื่อนแม่ตลอดเวลา ตั้งแต่อยู่ที่บ้าน เราก็เล่นด้วยกันตลอด จนแม่เอาหนูมาอยู่กับแม่ที่หอที่มหาลัย แม่ก็แอบเอาหนูขึ้นไปเลี้ยงที่ห้อง เพราะเค้าไม่ให้เอาสัตว์เลี้ยงขึ้นมาเลี้ยงบนหอ
แม่มีความสุขมากที่มีหนูอยูใกล้ๆแม่ทุกวัน แม่เอากรงของหนูวางไว้ข้างเตียงแม่ ก่อนนอนแม่จะปูที่นอนให้ลูก เอาผ้าลูกไม่สวยๆที่หนูชอบ มาคลุมกรงให้ แล้วแม่ก็หลับไปพร้อมลูก
เช้ามาแม่ก็รีบตื่นไปเรียน ตื่นเพราะวิ้งค์วิ้งค์ปลุกแม่ให้ไปเรียน ตอนเช้าหนูจะร้องหาแม่เสียงดัง กระโดกอยู่ในกรง ให้แม่ตื่นไปเรียน แล้วก็เอาขนมให้ลูกกิน ทุกวันก่อนไปเรียนปม่จะเอาอาหารให้ลูกกินก่อนเสมอ ให้แม่ไปเรียนสายแค่ไหน แม่ก็ต้องเอาอาหารให้ลูกสาวแม่กินก่อนเสมอ
บางวันแม่เลิกเรียนเร็ว แม่ก็จะไปเก็บหญ้าขน ตรงอินเตอร์โซนมาให้วิ้งค์วิ้งค์ กิน เพราะลูกสาวแม่ชอบกินมากๆ หนูจะกระโดดดีใจทุกครั้งที่เห็นแม่หอบหญ้าขนมาให้ แม่ก็มีความสุข ที่ลูกสาวแม่ชอบ บางวันว่างๆ เราก็จะอาบน้ำกัน แม่ซื้อแชมพูสีชมพูมาให้ลูก เพราะวิ้งค์วิ้งค์ของแม่ชอบสีชมพู เราอาบน้ำกันเสร็จ ก็มานั่งเป่าขนให้เเห้ง แม่หวีขนให้ลูกเสร็จ แม่ก็จะจุ๊บลูก แล้วปล่อนให้หนูไปวิ้่งเล่นในกรง บางครั้งแม่จะเอาหนูมานอนเล่นบนอกแม่ แม่ก็นอนดูทีวีไป ลูปหัวหนูไป หนูก็จะร้อเบาๆอ้อนแม่ นั่งมองหน้าแม่ จนหนูปวดฉี่เมื่อไหร่ หนูก็จะวิ่งไปวิ่งมา ร้องให้แม่พาไปฉี่ พอแม่เอาหนูไปใส่กรงปุ๊บ หนูก็จะรีบฉี่ แล้วมาเล่นกับแม่ต่อ.....
มีอยู่ครั้งหนึ่ง แม่ซื้อหวยเล่น ถูกหวย แม่ซื้อผักมาจัดปาร์ตี้ให้วิ้งค์วิ้งค์ ลูกสาวแม่ดีใจใหญ่ กินไม่มองหน้าแม่เลย อิอิ พอกินจนอิ่มลูกสาวแม่ก็เดินมานอนพุงกางอยู่บนที่นอน....
บางวันแม่มีสอบ ลูกสาวแม่ก็คอยเรียกแม่ตลอดเลย ให้แม่มาอ่านหนังสือ ให้แม่ตื่น ไปสอบ ลูกสาวแม่น่ารักที่สุด
จนแม่ย้ายกลับไปอยู่ที่ลาดพร้าว ลูกสาวแม่ก็กลับไปอยู่ด้วยกัน ดูหนูเหงาๆๆ ไม่ค่อยสดชื่นเลย แม่กับป้าเห็นหนูเหงา เลยอยากให้มีลูกน้อยๆมาอยู่เป็นเพื่อน จนหนูตั้งท้องจะมีน้อง แม่ก็หาขนมอร่อยๆมาให้ลูกแม่กิน แล้วรอว่าเมื่อไหร่ลูกสาวแม่จะคลอด...
เสาร์อาทิตย์สิ้นเดือนมิถุนา แม่ต้องไปทำงานที่บ้านโป่ง ส่วนนป้าก็ต้องไปต่างจังหวัด ไม่มีคนดูแลลูกรักของแม่ แม่เลยพาลูกไปอยู่กับพ่อที่เจริญกรุง พอไปถึงปุ๊บหนูก็กระโดดโลดเต้นดีใจใหญ่ เพราะพ่อทำบ้านไว้ให้ลูกนอนเล่น ลูกสาวแม่นอนเล่นอยู่ในบ้นทั้งวันเลย พอหิวก็แอบย่องมากินอาหาร ....
แม่อยู่กะลูกสาวทุกวันเลย เพราะยังไม่อยากพาหนูกลับลาดพร้าว เด๋วท้องหนูจะกระเทือน เลยรอให้ลูกสาวแม่คลอดก่อน แล้วค่อยพาวิ้งค์วิ้งค์ กับวิ้งค์วิ้งค์น้อย กลับบ้าน....

แต่สุดท้ายเราก็ไม่ได้กลับบ้านกัน เพราะนางฟ้าวิ้งค์วิ้งค์ของแม่ขึ้นสวรรค์ไปแล้ว....
หลังจากที่แม่กลับมาจากคลิิคหมอวันนั้น แม่กับพ่อก็ ฝังลูกพร้อมกับลูกๆสี่ตัวของวิ้งค์วิ้งค์ ไว้ในกระถางต้นไม้หน้าบ้านพ่อ พ่อเค้าออกไปซื้อดินมาให้ลูก แบกดินมาฝังลูกกับตัวเลยนะลูกวิ้งค์วิ้งค์ แม่อยู่เป็นเพื่อนลูกตอนนั้น นั่งร่ำลากับลูก ส่วนพ่อเค้าก็ไปซื้อดินมาให้ลูก จะได้สร้างบ้านเย็นสบายให้ลูกแม่นอน ....
แม่กับพ่อช่วยกันฝังลูกสาววิ้งค์วิ้งค์ กับหลานแม่อีก4ตัวไว้ในบ้านหลังใหม่ของลูก แม่เอาวิ้งค์วิ้งค์น้อยวางไว้ใกล้ๆลูก เผื่อเค้าหิวนมจะได้กินนมสะดวก
แม่กับพ่อค่อยๆเอาดินมากลบลูก แม่จุ๊บลูกครั้งสุดท้ายก่อนที่เราต้องจากกันไปจริงๆ....แม่เอาบ้านใหม่ของลูกสาวแม่พร้อมหลานๆ วางไว้หน้าบ้าน กลัวลูกจะตากฝนเวลาฝนตก กลัวจะตากแดดด้วยเสวลาแดดร้อน วันนั้นแม่ต้อรีบกลับลาดพร้าว เลยมีพ่อที่อยู่กับลูกที่บ้าน
พ่อเล่าให้แม่ฟังว่า วิ้งค์วิ้งค์ มาหาพ่อด้วย ลูกสาวแม่คงมาลาก่อนไปขึ้นสวรรค์